4 – 30 września 2009

Alexey Klyuykov & Vasil Artamonov: Symetryczna odpowiedź

Alexey Klyuykov i Vasil Artamonov to rosyjscy artyści mieszkający w Pradze. Realizują wieloelementowe instalacje, mieszając różne media, łącząc rzeźbę, malarstwo, obiekt i fotografię.

Budowane przez artystów konstrukcje są często geometryczną wariacją, powstają na kanwie przedmiotów codziennego użytku, są efektem ich fragmentaryzacji i fizycznej dezintegracji. Klyuykov i Artamonov dekonstruują zwykłe przedmioty, jak na przykład meble, blejtramy czy panele podłogowe, by zbudować z nich nowe formy. Relacja między całością a fragmentem stanowi oś przewodnią wielu realizacji, nowa organizacja przestrzeni i przedmiotu staje się czymś możliwym i fizycznie realnym. Geometryczne, minimalistyczne formy przestrzenne, instalacje składające się z prostych linii czy abstrakcyjne graffiti na wagonach kolejowych skłaniają do poszukiwań pewnego dalekiego powinowactwa z abstrakcjonizmem, a szczególnie z rosyjską awangardą (nieprzypadkowo chyba jedną z akcji rosyjskiego duetu był godzinny seans wywoływania ducha Kazimierza Malewicza). Jest to oczywiście powinowactwo podszyte dystansem i przewrotnym humorem.

Znamiennym przykładem jest tu instalacja M. Bakunin, F. Engels, S. Freud, P. Kropotkin, K. Marx, P. Mondrian, S. Zizek, na którą składają się diabelskie maski wycięte z drewnianych płyt. Przy uważniejszym spojrzeniu okazuje się, że rogate kształty to kontury męskich bród. Ustawione na podłodze lub oparte o ścianę maski splatają się ze sobą, dając obraz intelektualnej wymiany, jaka miała miejsce między filozofią społeczną a sztuką w XX wieku.

Jednak wątki polityczne pojawiają się w realizacjach artystów niezwykle dyskretnie, stosują oni strategię mieszania tropów, zamaskowywania znaczeń, poprzez nakładanie na siebie warstw lub rozpraszanie różnych elementów. Minimalistyczne instalacje wymagają od widza uważnego oglądu i dają satysfakcję rozwiązywania zagadek – w pracy Alexeya i Vasila dominuje nieoczywistośc i decentralizacja. Wymieszaniu środków wypowiedzi towarzyszy mikstura tematów, ironiczna krytyka społeczna w modernistycznym stylu przeplata się z osobistymi reminiscencjami, codzienność zderza się z Historią.

Owa swoboda – twórczość Klyuykova i Artamonova jest bowiem obrazem uwolnionej myśli – wynika poniekąd z metody pracy. Precyzyjnie skonstruowane instalacje są w dużym stopniu improwizowane. Obierając formalny punkt wyjścia i trzymając w ręku wstępny plan działania, artyści nadają kształt wystawie podczas montażu. Skoro fizyczna praca zbiega się tutaj z wysiłkiem intelektualnym, otrzymujemy w efekcie przemyślany zestaw obiektów/znaków do otwartej interpretacji.

Zuzanna Hadryś
Michał Lasota

  • Alexey Klyuykov & Vasil Artamonov / Symetryczna odpowiedź
  • Alexey Klyuykov & Vasil Artamonov / Symetryczna odpowiedź
  • Alexey Klyuykov & Vasil Artamonov / Symetryczna odpowiedź
  • Alexey Klyuykov & Vasil Artamonov / Symetryczna odpowiedź