28 stycznia - 26 lutego 2011

Magdalena Starska Małość

Realizacje Magdaleny Starskiej wynikają w tym samym stopniu z pracy wyobraźni, co z praktycznego kontaktu z materią. Artystka często abstrahuje prosty codzienny gest, na przykład ruch ręki po stojący na stole kubek, lub obiekt – powiedzmy okruch chleba – by wyprowadzić z niego rozbudowaną fantastyczną wizję. Widz jest zaproszony do spotkania z tą wykreowaną z prostych materiałów i niespodziewanych skojarzeń rzeczywistością, aby z wolna odkrywać jej pokrewieństwa ze światem, który opuścił na chwilę, przekraczając próg wystawy.
W swojej najnowszej solowej prezentacji „Małość”, artystka przesunęła działania w skalę mikro; w miejsce charakterystycznej dla wcześniejszych instalacji artystki, totalnej wizji, mamy do czynienia z powściągliwą aranżacją przestrzeni. Banalne elementy codzienności funkcjonują w zaskakujących relacjach, które wydobywają zarówno istotność tego, co małe (a zatem pierwotne, bezbronne, pragnące uwagi i wymagające opieki), a także, poprzez nieoczywiste zestawienia, błyszczą niewymuszonym, finezyjnym humorem.
Wydaje się, że nadal figurą podstawową w twórczości Starskiej pozostaje człowiek zawieszony między obecnością fizyczną a całkowitym oddaniem się fantazji – taki, który stojąc nad czajnikiem z wrzącą wodą potrafi doświadczyć wulkanicznego krajobrazu.
Magda Starska posiada absolutnie wyjątkową zdolność oddawania widzowi z nawiązką trudu kontaktu z jej dziełem – jego owocem jest estetyczna przygoda oraz szansa na znalezienie rozwiązania dla osobliwej, egzystencjalnej łamigłówki.

Zuzanna Hadryś
Michał Lasota

  • Magdalena Starska: Małość