22 września - 28 października 2017

Gizela Mickiewicz Dać, odebrać, zostawić poczucie braku

W ciągu ostatnich dwóch lat Gizela Mickiewicz pracowała nad cyklem form rzeźbiarskich, odzwierciedlających niejasne, opierające się werbalizacji stany mentalne, takie jak konflikt wewnętrzny, czy doświadczenie sprzecznych uczuć. Z czasem realizacje uległy konceptualnemu i formalnemu zróżnicowaniu, zostały rozbudowane o wątki przekraczające ramy pierwotnej koncepcji.
Mickiewicz interesuje włączenie w zakres wystawy elementów, które pochodzą spoza przestrzeni galerii lub wykraczają poza jej ściany, nieobecnych fizycznie lub nieposiadających swojej reprezentacji w formie artystycznego obiektu. Oto rzeźbiarka, która nie tylko wlicza błędy i wady w rachunek swojej pracy, ale również eksponuje brak jako część dzieła.
Jednocześnie dociekania Mickiewicz mają charakter paradoksalny – znajduje on swoje odbicie w aspekcie formalnym (w zestawieniach materiałów, nieoczywistych relacjach, napięciach między konkretem materii a subtelnościami odniesień), ale przede wszystkim określa ich egzystencjalną treść. Sprzeczności się nie wykluczają, zdaje się mówić artystka. Jej myślenie biegnie prostopadle do binarnych opozycji i wbrew jednoznacznym kategoriom, w poszukiwaniu osobnych własnych zasad.